سلام

اول از همه از بابت یه چیز واقعا شرمندم . متاسفانه بازگشت من با قهرمانی رئال مادرید همراه شد . این باعث شد یه کم بهم فشار بیاد . اما مهم نیست .

خب . اینا که الکی بود . اتفاقا با اتفاقی که دیروز افتاد از برگشتنم خوشحال تر شدم . من به یه چیزایی بیش از حد تو زندگیم تکیه کرده بودم . آدم ها رو با دید غلطی می دیدم . ولش کن . دیروز حل شد . خدا رو شکر .

اما بیایم سر چرندیات روزانه . دیروز چه نمایشگاهی رفتیم . کلی کتاب خریدم . درسی و غیر درسی . که البته درسی ها برای توجیه غیر درسی ها خریداری شد . یه شش جلدی جدید از قدیانی خریدم . یه کتاب در حد هری پاتر ( اونطور که فروشنده می گفت ) هم از تندیس گرفتم . دوتا کتاب هم خریدم که تازگی ها نیوبری بردند . سر جمع می تونند دو ماه از تابستان رو پوشش بدن . تازه بعد از عمری کتاب های ارباب حلقه ها هم به دستم رسیده . هر چند یه ذره اش رو که خوندم فهمیدم اندازه فیلمش جالب نیست . و البته باید از دوست خوبم محمدرضا هم یه تشکر بکنم به خاطر اینکه یه کتاب عالی به من داد . دایی جان ناپلئون باعث شد دیدم نسبت به نویسنده های ایرانی عوض بشه . یه کتاب دیگه شبیه این خونده بودم که انقدر باحال بود . اسمش عطر سنبل عطر کاجه . حالا بی خیالش . زیاد راجع به کتاب گفتم .

تنها خوبی که مدرسه ما داره اینه که نمیذاره آدم حرف کم بیاره . یا بهتر بگم : حرف خنده دار . الانم که لحظه به لحظه مدرسه شده سوژه خنده . از اسگل بازیای صنیعی بگیرید تا کارای مزخرف پاچه خاراش . یکیم نیست به این دانش بگه آخه چرا نمیذاری اینا برن شرشون رو کم کنن ؟ اه .....

دل خوش رو حال می کنی ؟ دوباره رو آورده به وبلاگ نویسی . چرند گفتن . شرمنده . دفعه های دیگه سعی می کنم کمتر حرف بزنم . بیشتر نقل قول می کنم .

تا بعد ...

خیلی ناراحتم که این روزها دازه می گذره . دوران خوشی بود این یه سالی که گذشت . چه تو مدرسه و چه تو خونه . این دومین دوره خوش زندگیمه . ولی خب با سر رسیدن تابستون تموم می شه . حالا ...

فعلا از زدن ادامه داستان شهر در دست سوسک ها تو وبلاگ معذورم . تایپش طول می کشه . بالاخره ایام امتحاناته دیگه . هرچی نباشه می خوام از عنوان اولیم تو مدرسه دفاع کنم ! البته یه وقت فکر نکنین ننوشتم ها . تا آخر فصل سه رو نوشتم . حس تایپش نیست

نمیدونم چه جوری تمومش کنم . البته یه چیزهایی تو ذهنم هستا . معمولا موقع نوشتن خودشون میان رو کاغذ . اگر نظری راجع به آخرش دارید بگید .

وبلاگ به هیچ وجه در ایام امتحانات ( تا بیست و دوم ) تعطیل نیست . اتفاقا تو فکرم که یه مطلب با حال با عکس های توپ از بازیگرهای سینمای خودمون بزنم . فقط داستان تعطیله . اونم چون حسش نیست ( برای بار سوم ) .

راستی به وبلاگ لیگ قهرمانان هم سر بزنید . مال خودمه . البته اگر کمک های کوشا نبود به اینجا نمی رسید . هرچند هنوز هم به جای خاصی نرسیده .

خب دیگه . حرفی نیست .

تا بعد

من رو ببخشید که دیر به دیر به روز می کنم . این روزها واقعا سرم شلوغه . باور کنید . به هر حال نزدیک امتحاناس دیگه . اما با این همه داستان جدیدم رو شروع کردم . کار داره خوب پیش میره . تنها مشکلی که وجود داره تایپ کردنشه که خیلی وقت گیره . با این همه امروز قسمت اول رو زدم . امیدوارم خوشتون بیاد . حتما نظرتون رو راجع به داستان بگید . هر چی که هست . انتقاد کنید .چند تا نکته راجع به داستان هم هست که بد نیست بهتون بگم :

۱- این داستان با داستان قبلی فرق می کنه . نوع نوشتنش . شخصیتاش و خیلی چیزای دیگش .

۲- تو این داستان دست به یه ریسک بزرگ زدم . شخصیت اول داستان من یه دختره . تمام تلاشم رو دارم می کنم تا خوب از آب در بیاد . اگر ایرادی توش میبینین بگید . به هر حال خواستم یه تنوعی بشه . هم برای خودم و هم برای شما

۳- دارم تمام تلاشم رو می کنم که به بهترین شکل ممکن این داستان رو بنویسم . ممکنه دیر به دیر بزنم تو وبلاگ . این به خاطر اینه که دلم نمی خواد با عجله کار کنم . به جاش هر دفعه که می زنم تو وبلاگ طولانی می زنم تا خوندنش یه کم طول بکشه .

۴- هر قسمتی که می زنم تو وبلاگ یه فصل به حساب میاد . این قسمت فصل اول بود . قسمت بعدی میشه فصل دوم و ...

۵- ممکنه موقع امتحانات کمتر فرصت داشته باشم . من رو ببخشید .

۶- نظر به هیچ وجه فراموش نشه . ( برای داستان نظر بذارید )

سلام

من رو ببخشید که نتونستم به قولم عمل کنم . باور کنید من تمام تلاشم رو کردم که هر چه سریعتر داستان شهر در دست سوسک ها رو شروع کنم . اما این چند روز اونقدر سرم شلوغ بود که نشد .

به امید خدا امروز ، تا چهار پنج ساعت دیگه ، داریم با مدرسه می ریم مشهد . تا یکشنبه که بر می گردیم نمی تونم وبلاگ رو به روز کنم . اما مطمئن باشید که بعد از اردو با دست پر بر می گردم .

 1- دو قسمت از داستان شهر در دست سوسک ها تقریبا آماده است و بلافاصله بعد از رسیدن می زنم تو وبلاگ .

2- خاطرات اردو رو که احتمالا باید خیلی توپ باشه به همراه عکس هاش میزنم .

3- نمایشگاه کتاب هم چهارشنبه دوازده اردیبهشت شروع میشه . می خوام با فعال کردن بخش معرفی کتاب یه حالی بهتون بدم .

پس تا بعد

ما را نیز از دعای خیر خود محروم ننمایید ....

این یادداشتیه که ساعت سه نصفه شب جمعه هفدهم فروردین ، با حال عجیب غریبی نوشتم :

" امشب قسمت آخر ترش و شیرین رو دوباره تکرار کرد . من از آهنگش خیلی خوشم میاد ولی هیچ وقت فرصت ضبط کردنش رو پیدا نکردم . تا امشب که همه چیز دم دستم بود . هم واکمن ، هم موبایل . از فرصت استفاده کردم و روی هر دوش ضبط کردم . وقتی می خواستم برم تو رختخواب موبایل رو برداشتم تا برای صبح کوکش کنم . اما قبلش یه بار دیگه آهنگ ترش و شیرین رو گذاشتم تا لذت ببرم . چراغ ها رو خاموش کردم ، پتو رو روی خودم کشیدم و چشم هام رو بستم . آهنگ من رو به یاد آهنگ سریال قبلی عطاران مینداخت که خودش و مدرس می خوندن . اون هم عالی بود . یه لحظه ذهنم رفت به یه سال و نیم پیش و یرگشت . یک سال و نیم گذشت . و من حس می کنم تنبلی کردم . کارهای زیادی می تونستم بکنم که نکردم . شاید اگه تو یه روستا بودم که جنگل های کنارش تا دامنه کوه ها می رفت ، الان با تمام حیوانات جنگلش دوست بودم و قله کوه هاش برام تکراری شده بود . اما توی شهر زندگی می کنم . یه شهر بزرگ و شلوغ . همه چیز فرق می کنه . حالا هدفای دیگه ای دارم . دلم می خواد چند تا کار رو با هم بکنم و دوست دارم تو همشون هم موفق بشم و به نتیجه برسم . خیلی امید دارم اما به همون اندازه هم از اینکه یه وقت بهشون نرسم نگرانم . میتونم . مطمئنم . باید تلاش کنم . من خیلی می خوابم . شب می خوابم . روزهای تعطیل تا ظهر می خوابم . تو مدرسه می خوابم . بعد از ظهر ها دو سه ساعتی می خوابم و بعد دوباره شب هم می خوابم . الان احساس کردم حیف نیست نوجوونیم رو با خواب هدر بدم ؟ تا الان فکر می کردم خواب خیلی حال می ده . اما الان احساس می کنم اشتباه کردم . باید پاشم . بدوم . بدوم تا به همه کارهام برسم . چون خیلی کار عقب مونده دارم .

فوتبال . بزرگترین آرزوم تو زندگی همینه . اول دلم میخواد تو بازی استقلال و پرسپولیس برای استقلال بازی کنم و گل بزنم . بعد تو جام جهانی برای ایران بازی کنم و از همه مهمتر تو بارسلونا در مقابل رئال و چلسی . دلم می خواد چلسی رو با گل خودم حذف کنم . بارسلونا . می رسم . بهش می رسم . مطمئنم ...

از یه طرف دلم می خواد بنویسم . کتاب . داستان تخیلی . هزار جور سوژه تو ذهنمه . هر دفعه شروع می کنم نصفه میمونه . آخرین سوژه هفته پیش به ذهنم زد . کتاب توپی میشه . چاپش می کنم . دوست دارم نوجوون ها از کتاب های من لذت ببرند . همون طور که من روحم با خوندن کتاب های جان کریستوفر ، لوییس سکر ، دارن شان ، امیلی رودا ، جی کی رولینگ و ... به پرواز در میاد . کاری نداره . به این یکی هم میرسم ....

از یه طرف هم درسم خوبه . حیفه بهش بی محلی کنم . هیچ وقت به این که دانشمند و دکتر و مهندس بشم فکر نکردم . چون راستش خوشم نمیاد . ولی فکر می کنم آخرش به اینها هم می رسم . البته راجع به کنکور جدا هیچ نظری ندارم .

ذهنم شلوغه . دارم می ریزم بیرون . نمی خوام بخوابم . الان ساعت سه شبه . احتمال نود درصد فردا سر همه کلاس ها جز ورزش خوابم . ولی نمی خوام بخوابم . می خوام بدوم . می خوام تو بارسلونا بازی کنم . قبل از اینکه مسی از بارسلونا بره . می خوام کنارش بازی کنم . من پاس بدم و اون بکنتش تو گل . بزرگترین آرزومه . آخر بازی هم بریم طرف تماشاچی هایی که فریاد خوشحالیشون نیوکمپ رو منفجر کرده و براشون دست تکون بدیم .

می خوام سریعتر کتابم چاپ بشه . کتاب من .

رویا نیست . واقعیتش می کنم . با تمام وجود سعی می کنم . می دونم خدا هم کمک می کنه . روش حساب می کنم . بذار از فرصتم استفاده کنم . بعدا وقت واسه خوابیدن زیاده . نمی خوابم ... "

و بعدش خوابیدم ...

سلام

بالاخره سال ۱۳۸۶ از راه رسید و یه صفحه جدید تو دفتر زندگیمون باز شد . امیدوارم سال ۱۳۸۶ سال موفقیت های بزرگ برای تو باشه و تو اون به هر چی که می خوای برسی .

تو هم آرزو کن سال ۱۳۸۶ سالی باشه که انتظار به پایان برسه و آقامون بیاد .

 حول حالنا الی احسن الحال

۱ - من توی داستان هام هیچ منظور خاصی ندارم . شخصیت های داستان من کاملا خیالی هستند . پس خواهشا نه کسی به خودش بگیره نه برای کسی سو ء تفاهمی پیش بیاد .

۲ - یه کاری نکنید وبلاگ رو تعطیل کنم . ( با توجه به نکته بالا )

۳ - بارسلونا هم از لیگ قهرمانان حذف شد . البته با بد شانسی . حد اقلش اینه که اسم باخت از لیورپول رو این تیم نموند . من از اول طرفدار این دو تا تیم بودم که از شانس بدم خوردن به هم . حالا که بارسا حذف شده من طرفدار لیورپولم . اگر لیورپول هم حذف بشه مهم نیست . مهم اینه که چلسی قهرمان نشه . هر چند با توجه به نتیجه نظر خواهی وبلاگ مشخص شد که طرفدارای چلسی زیادن . می خواستم راجع به مطلب به این مهمی یه پست جدا بزنم ولی حوصلش رو ندارم . البته اگر بارسا برده بود حتما این کار رو میکردم .

۴ - وبلاگ من با اسم لگاریتم توی یکی از پر بیننده ترین سایت ها لینک شده . من هم این سایت رو با اسم دانلود جدیدترین آهنگ ها و فیلم های تلویزیون لینک کردم . حتما یه سر بهش بزنید .

۵ - مطلب راجع به اسم وبلاگ ( پایین همین مطلب ) رو حتما بخونید .

تا بعد

فکر کردید من همینطوری عشقی اسم لگاریتم رو برای این وبلاگ انتخاب کردم ؟ شایدم چون یه کم عجیب غریبه . اما نه . من برای این کارم دلیل دارم . امروز می خوام این دلیل رو به شما بگم و یه کم از اسم وبلاگ حرف بزنم .

اول ببینیم تعریف لگاریتم در ریاضی چیه . شاید با همین تعریف همه چیز روشن بشه و دیگه نیازی به توضیحات اضافه نباشه :

تابع نمایی رو که یادتونه : ( y = a^x ) این تابع یک تابع یک به یکه . و توابع یک به یک همگی معکوس پذیرند . " به معکوس تابع نمایی لگاریتم می گویند . " 

این مفهوم لگاریتم در ریاضیه . متوجه منظور من نشدید ؟ خب مثل اینکه نشدید . پس اجازه بدید بیشتر توضیح بدم . مهمترین مشخصه لگاریتم در تعریف یالا معکوس بودن اونه . در اصل لگاریتم یک معکوسه . حالا واقعا چه احتیاجی بوده که بیان تابع نمایی رو معکوس کنن تا به لگاریتم برسن ؟ تا اون جایی که من می دونم یکی از مشکلترین معادلات بی جواب مانده در ریاضی توسط یک دانشجوی آلمانی و با استفاده از لگاریتم گرفتن در یکی از مهمترین مراحل حل آن حل شده . پس گاهی برای یک معادله باید از لگاریتم استفاده کرد تا به جواب رسید .

اما به نظر من لگاریتم مفهومی فراتر از ریاضیات داره . مفهومی که با استفاده از اون میتونیم زندگیمون رو از این رو به اون رو کنیم . من از لگاریتم این برداشت رو کردم :

" گاهی بعضی از مسائل و مشکلات که به شکل گره کوری در زندگی هستند با معکوس نگاه کردن به راحتی قابل حل می شن . "

حالا دیگه فکر میکنم فهمیده باشید که چرا اسم این وبلاگ رو لگاریتم گذاشتم . ( به اونهایی که هنوز نفهمیدن تسلیت میگم . ) من دوست داشتم این وبلاگ رو تبدیل به جایی کنم که توش به راحتی بشه به همه چیز بر عکس همیشه نگاه کرد . هنوز هم دارم سعیم رو میکنم . به خاطر همینه که نظرات بقیه برام مهمه . چون دوست دارم ببینم نظر عکس بقیه چیه .

این هم از اسم وبلاگ . البته لگاریتم فقط اسم وبلاگ من نیست بلکه یکی از اهدافم توی زندگیمه . بالای میزم هم این اسم رو چسبوندم . به شما هم توصیه میکنم یه کم بیشتر به این مفهوم فکر کنید . کاش همه این طوری بودن و همه چیز رو از یه زاویه نگاه نمی کردن .

رپ رو ابتدا تعدادی از سیاه پوستای آمریکایی راه انداختن . هدفشونم اعتراض به کارها و تبعیض های دولت بود . کارشون حرف نداشت . ظرف مدت کمی طرفدارهای بسیار زیادی پیدا کردند و رپ رو تبدیل به یک سبک در موسیقی کردند . حتی داشتن به هدفشونم میرسیدن . مردم داشتن با این شعرها بیدار میشدن . اما دولت آمریکا وقتی وخامت اوضاع رو دید با یه نقشه زیرکانه وارد عمل شد و ظرف مدت کوتاهی تمام نقشه های رپر ها رو نقش بر آب کرد . میدونید چه جوری ؟ اومد رپ رو با یه سری چیزهای دیگه قاطی کرد . چیزهایی مثل فحش و مواد مخدر و فحشا و ... . مردم هم که این چیزها رو دیدن کم کم از رپ فاصله گرفتن و این فاصله باعث شد آتیششون بخوابه .

اون ماجرا تموم شد اما رپ نه . چند سال بعد عده ای از اهالی آمریکا و اروپا این سبک رو ادامه دادند . بیشترشون همون رپ آمیخته با فحش رو کار کردند . البته این وسط عده ای هم بودند که رپ اصلی رو اجرا میکردند .

چند سال پیش یعنی حدود ۶ سال پیش بود که رپ وارد ایران شد . اولین کسی که سبک رپ رو در ایران اجرا کرد پسری ۱۶ ساله بود به اسم سروش لشکری . همون هیچکس خودمون . اون رپ رو بدون فحش و چیزای بیخود خوند و در واقع رپ اصیل رو اجرا کرد . اما دیگران هم که تازه با این سبک جدید در ایران آشنا شدند شروع کردند به خوندن . بدون هیچ هدفی . هر چی که به دستشون میرسید میخوندند . اونها با این کارشون باعث شدند این سبک جذاب هیچ وقت در ایران شکل رسمی به خودش  نگیره و زیرزمینی بمونه .

من خودم اون اوایل وقتی این رپ های بیخود رو شنیدم ازش بدم اومد و خیلی وقت گذاشتمش کنار . تا اینکه چند ماه پیش خیلی تصادفی چند تا آهنگ از هیچکس به دستم رسید و متوجه شدم که اون رپ واقعی رو داره اجرا میکنه . خیلی با آهنگاش حال کردم و کلی طرفدارش شدم .

هیچکس و پیشرو و چند نفر دیگه که تعدادشون خیلی کمه دارن سعی میکنن رپ رو در ایران اصلاح کنن تا مثل انواع دیگه موسیقی تو ایران عمومی بشه . دمشون گرم .

تا چند روز دیگه آلبومه جدید هیچکس وارد بازار میشه . هیچکس اینبار ترکوند . با یه آلبومه کاملا پاک قدم بزرگی تو احیای رپ فارسی برداشت . این آلبوم اسمش جنگل آسفالته و تا یه هفته دیگه تو بازار پخش میشه . منم مثل بقیه منتظرم ....

السلام علیک یا اباعبدالله

السلام علی الحسین

وعلی علی بن الحسین

و علی اولاد الحسین

و علی اصحاب الحسین

این ایامو به همتون تسلیت میگم .

یه عاشورای دیگه هم گذشت . امیدوارم عزاداری هاتون بهتون چسبیده باشه . واسه من که همینطوری بود . تازه دارم میفهمم عاشورا یعنی چی .در کل عزاداری های امسال خیلی خوب بود . اما چند تا چیز هست که باعث بی حرمتی به امام حسین میشه . فهمیدن اینکه چیا هست هم کار سختی نیست . کافیه تو این شبها نیم ساعت تو خیابونا قدم بزنی یا یه سری به بعضی دسته ها بزنی . من دو تاشو اینجا به عنوان مثال میگم .

اولیش که خیلی هم ضایع معلومه بعضی از دسته هاست . البته تاکید کنم بعضی از دسته ها . آقا دسته ها تبدیل شده به سیرک . یه سیرک کامل . انواع پسرها میرن توش خودشونو به نمایش میذارن . دخترهایی که کنار دسته هستن حکم خریدار یا تماشاگر یا هر چی رو دارن . خوب برانداز میکنه . بعد که پسر دلخواهشو پیدا کرد شروع میکنه به نخ دادن . لعنتی نخ که نیست طنابه . خلاصه دست پر از عزاداری امام حسین برمیگردن . خیلی زشته . حد اقل تو این شب ها  .

دومیش هم عکس هاییه که از امام حسین و حضرت عباس و علی اکبر و بقیه به در و دیوار میزنن . اولاش بد نبودا . شاید تا یه حدودی قشنگ هم بود . اما حالا شده مثل این پوسترهای فوتبال . انگار همه کاروان امام حسین دست انداختن گردن هم و عکس یادگاری انداختن . تیم ملی کربلا . ایستاده از راستم داره . خدایی میگم . من دیدم . خواستید آدرسشم بهتون میدم . اونوقت وقتی میان که جمعش کنن میگن بی حرمتی به آقاس .

خلاصه اینکه داریم عزاداری هامونو با این کارها خراب میکنیم .

خوشحال میشم نظراتتونو راجع به این موضوع بشنوم .

خونه : خونمون روی یه تپه بود . یه خونه یه طبقه بزرگ که از پشتش یه رودخونه رد میشد . فقطم ۷ یا ۸ تا خونه . بیشتر بشه شلوغ میشه حال نمیده . آدم از صبح بره تو دشت پشت رودخونه با بچه ها بازی کنه بعد که خسته شد رو چمن ها دراز بکشه یا بره تو رودخونه شنا کنه . صبح زود هم اگه حالش رو داشت با بچه ها بره کوه . همون کوهی که از تو ایوون خونه دیده میشه و همیشه هم قلش پر برفه . حالا واسه تنوع یه روز تو هفته مدرسه رفتن هم بد نیست . اما مدرسش باید این شکلی باشه :

یه حیاط بزرگ که همش با چمن های کوتاه یکدست پوشیده شده . زمین فوتبال هم داشته باشه . کلاساش فرش باشه . دور تا دور کلاس پشتی و جلوی هر پشتی یه قلیون یه چایی و یه lap top باشه .معلم هم گوش به فرمان دانش آموز باشه . مدرسه ناظم نداشته باشه . روزای بارونی تعطیل باشه . هر موقع که بچه ها خواستن تعطیل بشه .

حالا فوتبال : میخوام یه خاطره توهم آمیز بگم :

سالش رو یادم نیست . من فیکس بارسلونا بودم . هافبک وسط. فینال لیگ قهرمانان اروپا بود . اتفاقا" بازی تو نیوکمپ بود . قبل بازی که واسه گرم کردن اومدیم تو زمین ۱۰۰ هزار تا تماشا چی با هم اسم منو صدا میزدن . کاپیتان تیم مسی بود . من و اون رفیق فابریک بودیم . اومد به من گفت خیلی نامردی به تماشاگرها بگو منم تشویق کنن . منم گفتم . خلاصه واسه بازی اومدیم تو زمین . بازی خیلی کل و کل بازی بود . چون تیم مقابلمون چلسی بود . اونا پارسال ما رو برده بودن . اما اون موقع من مصدوم بودم . بازی شروع شد . یکی از دوستای بچگیم هم تو چلسی بود . تو مدرسه بهش میگفتیم میلاد تلنگر . حالا فلسفشو بعدا میگم که چرا تلنگر . بازی شروع شد . یه گل خوردیم  . میلاد زد . ولی نیمه دوم با هتریک من بازی ۳ - ۱ تموم شد و ما قهرمان شدیم . کاپ رو هم من و مسی با هم بلند کردیم . خاطره خوبی بود ولی با تلنگری که موقع خارج شدن از ورزشگاه از میلاد خوردم خراب شد .

و....

آره دیگه . راستی اینم بگم من به روح اعتقاد ندارم .

تو هم میتونی تو نظری که میذاری یه کم از این توهماتت بگی

چند وقته بدجوری حوصلم سر رفته . دلم می خواد با یکی صحبت کنم اما طرفشو پیدا نمی کنم . می خوام بشینم دو کلام درس بخونم نمیشه . لای هر کتابی رو باز می کنم بیشتر از دو صفحه نمی تونم بخونم . می خوام تلویزیون ببینم قربونش برم خالیه خالیه .

ای کاش . . . .

دوباره داریم به عاشورا نزدیک می شیم . دوباره همه جا تکیه ها بر پا شدن  . از هر کوچه ای که رد می شی بوی اسفند به مشام می رسه . . .