من رو ببخشید که دیر به دیر به روز می کنم . این روزها واقعا سرم شلوغه . باور کنید . به هر حال نزدیک امتحاناس دیگه . اما با این همه داستان جدیدم رو شروع کردم . کار داره خوب پیش میره . تنها مشکلی که وجود داره تایپ کردنشه که خیلی وقت گیره . با این همه امروز قسمت اول رو زدم . امیدوارم خوشتون بیاد . حتما نظرتون رو راجع به داستان بگید . هر چی که هست . انتقاد کنید .چند تا نکته راجع به داستان هم هست که بد نیست بهتون بگم :

۱- این داستان با داستان قبلی فرق می کنه . نوع نوشتنش . شخصیتاش و خیلی چیزای دیگش .

۲- تو این داستان دست به یه ریسک بزرگ زدم . شخصیت اول داستان من یه دختره . تمام تلاشم رو دارم می کنم تا خوب از آب در بیاد . اگر ایرادی توش میبینین بگید . به هر حال خواستم یه تنوعی بشه . هم برای خودم و هم برای شما

۳- دارم تمام تلاشم رو می کنم که به بهترین شکل ممکن این داستان رو بنویسم . ممکنه دیر به دیر بزنم تو وبلاگ . این به خاطر اینه که دلم نمی خواد با عجله کار کنم . به جاش هر دفعه که می زنم تو وبلاگ طولانی می زنم تا خوندنش یه کم طول بکشه .

۴- هر قسمتی که می زنم تو وبلاگ یه فصل به حساب میاد . این قسمت فصل اول بود . قسمت بعدی میشه فصل دوم و ...

۵- ممکنه موقع امتحانات کمتر فرصت داشته باشم . من رو ببخشید .

۶- نظر به هیچ وجه فراموش نشه . ( برای داستان نظر بذارید )

فصل اول

الهام برای چندمین بار از خواب پرید . چشمانش می سوخت . به سختی آنها را باز کرد و به ساعت دیواری اتاقش که در کنار پنجره نصب کرده بود و در آن لحظه با نور مهتاب روشن شده بود نگاه کرد . متوجه شد که هنوز یک ساعت نشده که به رختخواب رفته است . کلافه شده بود . با اینکه در طول روز خیلی خسته شده بود ، حالا به هیچ وجه خوابش نمی برد . در طول این یک ساعت مدام در رختخوابش غلت زده بود و چندین بار هم مثل همین حالا از خواب پریده و در رختخوابش نشسته بود . او حالا دیگر مطمئن بود که یک شب دیگر را باید تا صبح بیدار بماند . الهام به خوبی می دانست چگونه از پس این کار بر بیاید . بلافاصله از جا بلند شد و به طرف دستشویی بیرون اتاق رفت تا آبی به صورتش بزند . اما همین که دستگیره در را در دست گرفت ، انگار دلهره و نگرانی که در خواب به سراغش آمده بود دوباره در درونش زنده شد . دستگیره در را رها کرد . فعلا از آب زدن به سر و صورتش منصرف شد . او دلیل این ترس را می دانست . اما حتی دوست نداشت به آن فکر کند . پیش خودش احساس هراسی آمیخته با خجالت داشت . چیزی که خوب می دانست چیست او را آزار می داد .اما خودش نیز وقتی به یاد آن ترس قدیمی میفتاد شرمنده می شد.

الهام رویش را از در برگرداند و به دور تا دور اتاقش نگاه کرد . اولین شب حضورش در این اتاق را سپری می کرد . آنها صبح همان روز از خانه قبلیشان به این خانه اسباب کشی کرده بودند . الهام خانه قدیمیشان را خیلی دوست داشت . وقتی شنید قرار است از آن خانه بروند آنقدر ناراحت شد که تا چند روز قادر نبود حتی به مدرسه برود . او به هیچ وجه قصد جدا شدن از اتاق کوچک و دنج خود در خانه قبلیشان را نداشت . احساس دلبستگی نسبت به آن داشت . هنگام شادی در آن اتاق می خندید و وقتی از شدت غصه دلش دیگر تاب نمیاورد در آن اتاق گریه می کرد . وقتی مشکلی برایش پیش میامد ، ساعت ها در اتاقش می نشست و به دنبال راه حل می گشت و بالاخره آن را پیدا می کرد . چه شب های بسیاری که در آن اتاق تا صبح بیدار مانده بود و بسیاری کارهای دیگر که باعث می شد الهام آن اتاق را مانند تنها دوست صمیمیش ، سارا ، دوست داشته باشد . اما او حالا در اتاق جدیدش و در شهری دیگر به سر می برد . حال و روزش چندان تعریفی نداشت چرا که تازه یک روز بود که از خانه محبوبش و از سارا جدا شده بود .

بار دیگر با حسرت نگاهی به دور تا دور اتاقش انداخت . این اتاق بسیار بزرگتر از اتاق قبلیش بود و پنجره بزرگ آن نمای زیبایی از شهر را به نمایش می گذاشت . سقف اتاق بلند بود و لوستر کریستالی که از آن آویزان بود با لامپ های کوچک اما فراوانش اتاق را غرق نور می کرد . یک شومینه زیبا هم در سمت دیگر اتاق تعبیه شده بود که در این فصل ، یعنی تابستان ، استفاده ای از آن نمی شد . اما الهام مطمئن بود که برای گرم کردن اتاق در فصل سرما کافی خواهد بود . خانه در شمال شهر و بر روی یک بلندی مشرف به آن بنا شده بود . و هوای خنک ناشی از این ارتفاع ، خانه را از کولر و وسایل خنک کننده بی نیاز می کرد .

الهام میز تحریر ، تخت ، کمد ، آینه قدی و سایر وسایلش را صبح آن روز در اتاق چیده بود و فردا نیز قصد داشت قاب عکس هایش را به دیوار بزند . اما احساسش به او می گفت اتاق آنقدر بزرگ است کهبا وجود قاب عکس ها باز هم خالی به نظر خواهد رسید . با خود فکر کرد : باید منتظر گذر زمان باشم . و ببینم که این اتاق چگونه پر خواهد شد .

احساس کرد چیزی درونش می جوشد . هیجان . شروع به قدم زدن در اتاق کرد . نمی توانست بایستد .  یکی از چیزهایی که او را به هیجان میاور فکر کردن به آینده بود . الهام عاشق این کار بود . او همیشه در رویا سیر می کرد . او قبل از اینکه به این خانه بیاید از آن متنفر بود . اما حالا احساسش تغییر کرده بود . این بار با صدای آرام و خطاب به اتاقش شروع به حرف زدن کرد : " اتاق فوق العاده ای هستی . مطمئنم با گذشت زمان تو را نیز مانند اتاق قبلیم دوست خواهم داشت . تو جا برای کار زیاد داری . "

از اینکه این احساس را نسبت به خانه و اتاق جدیدش داشت خوشحال بود . واقعا هم خانه فوق العاده ای بود . یک خانه دو طبقه بسیار بزرگ که بر روی یک تپه مشرف به شهر ساخته شده بود . نمای خانه سیمان سفید بود که باعث می شد خانه زیر نور خورشید مانند الماسی غول آسا بدرخشد . چمن های یک دست در اطراف خانه نیز بر جذابیت های آن افزوده بود . جالبترین نکته در رابطه با این خانه آن بود که تمام وسایل زندگی از قبل در آن وجود داشت و پدر الهام مجبور نشد برای پر کردن خانه وسایل جدید بخرد . اما چیزی در مورد این خانه وجود داشت که الهام را نگران می کرد . این که خانه ای با این شرایط استثنایی ، قیمتی ارزان داشت و علاوه بر این ها از دو سال پیش خالی مانده بود بسیار مرموز بود . الهام نمی توانست در آن خانه راحت باشد . مثل همیشه اولین کسی که الهام احساسش را با او در میان گذاشت برادر بزرگترش ، شایان بود . او نوزده سال داشت و دو سال از الهام بزرگتر بود . امسال هم کنکور داشت .  الهام بیشتر اوقات حرف هایش را با او در میان می گذاشت و از او کمک می خواست . کم پیش میامد که شایان در کمک به خواهر کوچک ترش کوتاهی کند . اما شایان اینبار در جواب حرف های الهام بلند بلند خندید و گفت : " تو دیوونه ای . زیادی کتاب های تخیلی می خونی . روت تاثیر منفی گذاشته . باید از خوشحالی بال بال بزنی که در خونه مجللی مثل این زندگی می کنی . یادم باشه به مامان بگم کمتر واسه این کتاب های تخیلی بهت پول بده . "

اما خیال الهام هرگز با این حرف آسوده نشد . وضع مالی پدرش بد نبود . اما او به خوبی می دانست که پدرش هرگز پول خرید خانه فوق العاده ای مثل این را نداشت . وقتی افکارش را با پدرش در میان گذاشت در جوابش اخمی از او تحویل گرفت و پدر به او گفت : " این خونه به هر دلیلی قیمتش از اونی که باید باشه خیلی پایین تره . اما این احتمالا به خاطر بیرون شهر بودنشه . اما به نظر من برای زندگی جای فوق العاده ایه . ما شانس اوردیم که چنین جایی رو برای زندگی گیر آوردیم . تو هم به جای این حرف ها باید خدا رو شکر کنی . "

و سپس الهام رو تنها گذاشت و به سراغ کار کسل کننده نصب پرده ها پرداخت .

الهام دوباره به ساعت دیواری اتاق نگاه کرد . و وقتی متوجه شد که حدود یک ساعت در اتاق قدم زده و فکر کرده یکه خورد . با خود فکر کرد پشت میز تحریرش بنشیند و چیزی بنویسد . اما نمی دانست که قلم و کاغذ را کجا گذاشته است . نگاهی به دور و اطراف انداخت . احساس تشنگی شدیدی داشت . دیگر تاب تحمل نداشت . اتاق او طبقه بالا بود و آشپزخانه در طبقه پایین قرار داشت . اما او می ترسید به آشپزخانه برود . به همان دلیلی که از رفتن به دستشویی می ترسید . و به یک دلیل ریشه ای . الهام از سوسک وحشت داشت . یک نوع آلرژی حاد نسبت به هر گونه سوسک کوچک و بزرگ . نمی توانست این ترس را درون خود بکشد . هم خودش و هم خانواده و اطرافیانش چندین بار برای این کار سعی کرده بودند . اما تلاش هایشان بی نتیجه مانده بود . و از بخت بدش همین امروز صبح در آشپزخانه با سوسک بسیار بزرگی مواجه شده بود .

به همین دلیل از رفتن به آنجا می ترسید . اما اینبار واقعا تشنه بود . باید آب می خورد . به آرامی در اتاقش را باز کرد . نوری که از اتاق به بیرون راه یافت قسمتی از راهرو را که روبهرو به در بود روشن کرد . الهام قبل از بستن در اتاق به آرامی چراغ راهرو را روشن کرد تا مسیر پیش روی خود را ببیند . سپس به آرامی در را بست و پاورچین پاورچین از جلوی اتاق شایان و اتاق دیگری که هنوز خالی بود گذشت و به سمت راه پله رفت . می ترسید که دوباره با یک سوسک مواجه شود . هر چند آن روز صبح پدر الهام بلافاصله پس از شنیدن جیغ بلند دخترش سوسک را کشت و از خانه بیرون انداخت اما ... الهام خودش می دانست که ترسش از سوسک ها غیر طبیعیست . الهام به آشپزخانه رسید . حواسش را جمع کرده بود که مبادا سد و صدایی راه بیندازد چرا که اتاق پدر و مادرش درست در کنار آشپزخانه بود و او دوست نداشت آنها را از خواب بیدار کند . در حالی که از ترس نبضش با سرعت بالایی می زد دستگیره در را به آرامی پایین چرخاند و در را باز کرد . قلبش محکم در سینه می کوبید . بلافاصله پس از باز شدن در با بیشترین سرعت تمام فضای آشپزخانه را برای دیدن سوسک از نظر گذراند و وقتی خیالش از این بابت راحت شد نفسی که در سینه حبس کرده بود با آسودگی بیرون داد . قدم در آشپزخانه گذاشت و همانطور که به سمت یخچال می رفت از اینکه مادرش فراموش کرده بود چراغ را خاموش کند خوشحال بود . الهام لیوان را از روی کابینت کنار یخچال برداشت و آن را از آب خنک درون پارچ پر کرد و یک نفس آن را سر کشید . بلافاصله خنکی آرامش دهنده ای را درون خودش حس کرد . با خود فکر کرد یک لیوان دیگر از آب پر کند و با خودش به اتاق ببرد تا اگر دوباره تشنه شد مجبور نباشد دوباره به آشپزخانه برگردد . به سرعت لیوان را دوباره از آب پر کرد و سپس برگشت تا از آشپزخانه خارج شود . اما با دیدن صحنه مقابلش از ترس تعادلش را از دست داد . لیوان از دست الهام افتاد و پس از برخورد با زمین خرد شد و آب درون آن به سر و روی الهام پاشید . دو سوسک بسیار بزرگ روی یکی از کابینت ها بودند . الهام به حدی ترسیده بود که حتی قدرت جیغ کشیدن هم نداشت . احساس کسی را می کرد که در بین تعداد زیادی از دشمنانش گیر افتاده . هر لحظه ممکن بود از حال برود . الهام چند لحظه دیگر را بدون اینکه چشم از آن موجودات پلید بردارد گذراند تا اینکه در آشپزخانه با صدای بلندی باز شد و الهام پدرش را دید که در آستانه در ایستاده بود . از چهره اش مشخص بود که با صدای شکستن لیوام از خواب پریده و و با نگرانی به دنبال منشاء صدا گشته تا به آشپزخانه رسیده است . الهام با دیدن پدرش بغض کرد و لحظه ای بعد با گریه به سمت پدر دوید و خود را در آغوش او انداخت . پدر الهام که حالا از اینکه می دید اتفاقی برای کسی نیفتاده بسیار خوشحال شده بود مثل همیشه با مهربانی شروع به نوازش موهای بلند و لخت دخترش کرد . مادر الهام هم که هیجان فراوانی را پشت سر گذاشته بود ، حالا به آرامی لبخند می زد و برای آرامش دادن به دخترش دست های او را می فشرد . الهام از روی شانه پدرش با چشمانی پف کرده از اشک به شایان نگاه می کرد که با چهره ای بهت زده بر روی پاگرد راه پله ایستاده بود و به صحنه پیش رویش خیره شده بود . الهام که از کار خودش خجالت زده بود به برادرش لبخند زد و با صدای گرفته ای گفت : " معذرت می خوام . خمون مشکل قدیمی پیش اومد . "

شایان که کم کم داشت از سر در گمی خارج می شد با خنده سری تکان داد و در حالی که از پله ها پایین میامد به خواهرش گفت : " اوه . باید خودم می فهمیدم . حالا بی خیال روایط عاطفی شو و با من بیا و جای سوسک ها رو نشونم بده تا از شرشون خلاص بشیم . تازه داشت چشمام گرم می شد . "

الهام با این حرف شایان احساس شرمندگی کرد و از آغوش پدرش بیرون آمد . با قدم هایی کوتاه پیش رفت و در آستانه در آشپزخانه قرار گرفت و یکراست به جایی که آن دو سوسک را دیده بود نگاه کرد . بدون اینکه چشم از آن صحنه بردارد گفت : " اوناهاشن . اونجان . روی اون کابینت کنار یخچال . لعنتی ها "

و سپس به سرعت از جلوی در کنار رفت . حالا شایان بود که باید وارد عمل می شد . او یک لنگه دمپایی برداشت و وارد آشپزخانه شد . الهام که در دل به برادرش به خاطر این همه شجاعت درود می فرستاد ، خدا خدا می کرد که شایان هر چه سریعتر آن دو موجود چندش آور را هلاک کند . پدر و مادرش هم هنوز کنار او ایستاده بودن و نگاه معنی دارشان را به الهام و به هم دوخته بودند .  این سکوت اضطراب آور دوام چندانی نداشت چرا که ناگهان صدای کوبیده شدن دمپایی به کابینت به گوش رسید و لحظه ای بعد صدایی دیگر . دمپایی چندین بار پشت سر هم با زمین برخورد کرد . اینطور به نظر میامد که یکی از سوسک ها در حال فرار است و شایان با دمپایی قصد دارد آن را نابود کند . اما هر بار اشتباه می کرد . صدای کوبیده شدن دمپایی با فحش های شایان که نثار سوسک سرکش می کرد قطع شد . لحظه ای بعد شایان از آشپزخانه خارج شد و با لحن ناراحتی گفت : " آشغال ها بالدار بودن . یکیشون با همون ضربه اول مرد اما تا اومدم اون یکی رو بزنم پرید رو زمین یه کم دوید و بعد هم پرواز کرد و از پنجره رفت بیرون . چه چیزای ستمی بودن ها . حق داشتی بترسی الهام . "

الهام نگاه نگرانش را به برادرش دوخت که حالا به دستشویی می رفت تا دست هایش را بشوید . لحظه ای بعد پدرش با لحن قاطعی گفت : " خب عزیزم . تموم شد . حالا دیگه چیزی برای ترسیدن وجود نداره . بهتره بریم بخوابیم . "

و به سمت اتاق خوابش رفت . مادر الهام هم دخترش را بوسید و سپس به سمت آشپزخانه رفت تا قبل از خواب خرده شیشه ها و آثار به جا مانده از سوسک بد اقبال را از کف آشپزخانه پاک کند . حالا الهام با جدا شدن از آغوش پدرش دیگر احساس امنیت نمی کرد . در دلش آشوبی به پا شده بود . اتفاقات آن شب بدتر از هر زمان دیگری او را ترسانده بود . به نظرش چیز عجیبی در این اتفاقات امشب بود . به سختی از پله ها بالا رفت و در طول راهرو به سمت اتاقش پیش رفت بدون اینکه لحظه ای از احساس وحشتناکی که داشت رهایی پیدا کند . در اتاقش را باز کرد و روی تختش ولو شد . افکارش بی نتیجه مانده بود . هر چه فکر می کرد نمی فهمید دلیل این همه ترس چیست . او پیش از این در موقعیت های مشابه قرار گرفته بود اما هیچگاه تا این حد وحشت نکرده بود . سعی کرد به چیز دیگری فکر کند . اما تمام موضوعاتی که به ذهنش می رسید سرشار از ترس و دلهره و نگرانی بودند . اولین شب حضورش در خانه جدید با یک اتفاق وحشتناک همراه بود . و از همه بدتر اینکه حالا دیگر نمی توانست به این خانه اعتماد کند . سوسکی که صبح دیده بود و این دو سوسکی که امشب در آشپزخانه با آنها رو به رو شده بود باعث ایجاد افکار ترسناکی در ذهنش می شد . مثلا اینکه شاید در جایی از این خانه سوسک ها لانه کرده اند . با این فکر دل الهام زیر و رو شد . ترس غیر طبیعیش از سوسک ها باعث می شد با فکر کردن به این موضوع احساس تهوع کند . الهام به همان شکل خوابیده خود را روی تختش صاف کرد و ملحفه را تا روی صورتش بالا کشید . می انست که با این ذهن پریشان سخت می تواند به خواب برود .

امشب یک سوسک از دست شایان فرار کرده بود . اما در بدبینانه ترین افکار الهام هم نمی گنجید که آن سوسک ، شهر را تا مرز نابودی بکشاند .

سلام

اول از همه یه معذرت ویژه بدهکارم . از اینکه حدود ده روز وبلاگ رو به روز نکردم . من رو ببخشید . اینکه بگم درس و کار و زندگی زیاد بود و وقت نکردم بنویسم بهونست . کم کاری از خودم بود . سعی می کنم دیگه تکرار نشه . شما هم ندید بگیرید .

این پست ویژه رو به مناسبت نمایشگاه کتاب می زنم . پس تا از دهن نیفتاده بخونیدش .امیدوارم مورد استفادتون قرار بگیره .

چند روزی از آغاز به کار بیستمین دوره نمایشگاه کتاب می گذره . یک روز بعد از شروع به کار نمایشگاه یعنی پنجشنبه سیزدهم بود که من و چند تا از دوستام رفتیم به مصلای تهران که محل جدید برپایی نمایشگاه است . یه نکته مهم هم براتون بگم که یه راه خوب برای رفتن به مصلی با مترو است که ایستگاهش توی خود مصلاست . خلاصه اینکه حیف شد محل نمایشگاه رو تغییر دادن . نمایشگاه بین المللی خیلی بهتر بود .

صحن اصلی مصلا محل برگزاری نمایشگاه است . دور تا دور اون و در ساختمون های مصلی سالن های مختلف رو با چادر های بزرگ از هم جدا کردن . بگذریم . این چیز ها رو خودتون که رفتید می بینید .

کتاب های توپی رو که توی معرفی کتاب قسمت قبلی گفتم رو می تونید از انتشارات قدیانی ( کتاب های بنفشه ) بخرید . وقتی وترد سالن 15 که اسمش سالن کودکه شدید ( به اسمش دقت نکنید ! ) باید برید سمت چپ . پارچه بزرگ این انتشارات کاملا مشخصه .

بیشتر کتاب هایی که توی معرفی کتاب گفتم رو می تونید تو این غرفه پیدا کنید و با تخفیف ویژه نمایشگاه بخرید . علاوه بر کتاب های قبلی چند کتاب جدید هم اومده که بهترین هاش رو میگم :

1- بک : در ادامه سه جلد قبلی نبرد با شیاطینه که توسط دارن شان نوشته شده . طبق گفته خواننده ها از سه جلد قبلی قشنگ تره .

2- چهارگانه جان کریستوفر

- وقتی سه پایه ها به زمین آمدند

- کوه های سفید

- شهری از طلا و سرب

- برکه آتش

این چهارگانه فوق العاده قبلا توسط انتشارات مدرسه به چاپ رسیده بود و حالا انتشارات قدیانی هم با کیفیت بسیار بالاتری اون رو به چاپ رسونده .

چند تا کتاب جدید دیگه هم به چاپ رسیده که با سر زدن به نمایشگاه خودتون مطلع میشید .

یه انتشارات دیگه هم هست که تازه باهاش آشنا شدم . انتشارات زهره . چند تا از کتاب هی با حالی که تا حالا خونده بودم از همین انتشارات بوده . مثل : سابریل ، راز داوینچی و ...

جالب اینه که اکثر کتاب های این انتشارات پس از مدتی توقیف می شه که این نشان دهنده جذاب و جنجالی بودن محتوای کتاب هاست .

انتشارات زهره در نمایشگاه امسال هم با دست پر آمده . از مهمترین تازه های آن می توان به دو کتاب جدید دن براون ( نویسنده رمان جنجالی راز داوینچی ) اشاره کرد . من خودم هنوز به این انتشارات سر نزدم ولی در اولین فرصت می رم . به شما هم توصیه می کنم برید.

کتاب های تازه زیادی که ارزش خوندن دارن امسال تو نمایشگاه عرضه شده . بخونید و لذت ببرید .

سلام

من رو ببخشید که نتونستم به قولم عمل کنم . باور کنید من تمام تلاشم رو کردم که هر چه سریعتر داستان شهر در دست سوسک ها رو شروع کنم . اما این چند روز اونقدر سرم شلوغ بود که نشد .

به امید خدا امروز ، تا چهار پنج ساعت دیگه ، داریم با مدرسه می ریم مشهد . تا یکشنبه که بر می گردیم نمی تونم وبلاگ رو به روز کنم . اما مطمئن باشید که بعد از اردو با دست پر بر می گردم .

 1- دو قسمت از داستان شهر در دست سوسک ها تقریبا آماده است و بلافاصله بعد از رسیدن می زنم تو وبلاگ .

2- خاطرات اردو رو که احتمالا باید خیلی توپ باشه به همراه عکس هاش میزنم .

3- نمایشگاه کتاب هم چهارشنبه دوازده اردیبهشت شروع میشه . می خوام با فعال کردن بخش معرفی کتاب یه حالی بهتون بدم .

پس تا بعد

ما را نیز از دعای خیر خود محروم ننمایید ....

سلام

خیلی خوشحالم . پس سریع میرم سر اصل مطلب که خیلی هم زیاد نیست .

یه سوژه جدید و توپ برای نوشتن داستان پیدا کردم . همین . تمامش همین بود . نمیدونید وقتی به ذهنم زد چقدر خوشحال شدم . لحظه شماری می کنم که بتونم نوشتنش رو شروع کنم . منتظر اولین فرصتم که وقتم خالی بشه و شروع کنم . دعا کنید خالی بشه . به محض اینکه قسمت اولش رو نوشتم می زنم تو وبلاگ . منتظر باشید ...

در ضمن این یکی هیچ ربطی به مدرسه نداره . پس همه می تونن با خیال راحت بخوننش . البته شایدم ربط داشته باشه ولی اونقدر نیست که رو داستان تاثیر مستقیم داشته باشه .

موضوعش رو بهتون نمیگم چون فکر می کنم اگر خودتون متوجه بشید حالش خیلی بیشتره . فقط اسمش رو بهتون می گم . هر چند اسمش خیلی تابلوئه و به راحتی می شه داستان رو از روش فهمید ولی مطمئنم هر کس چیز متفاوتی به ذهنش خواهد اومد و اونوقت خوندن داستان جذابیت بیشتری پیدا می کنه . می تونید تو بخش نظرات بگید که موضوع داستان از نظر شما چیه . اسم داستان اینه :

شهر در دست سوسک ها !